Ο πρώτος αποχωρισμός για τον παιδικό σταθμό και τεχνικές για να τον διαχειριστείτε

Ο πρώτος αποχωρισμός για τον παιδικό σταθμό και τεχνικές για να τον διαχειριστείτε

Ο ασφαλής δεσμός χαρακτηρίζεται από αγάπη, σταθερότητα, προβλεψιμότητα και ανταπόκριση του φροντιστή στις συναισθηματικές ανάγκες του παιδιού. Ο ασφαλής δεσμός επίσης, θέτει τις βάσεις για αυτονομία του παιδιού, εμπιστοσύνη και ασφάλεια σε άλλους ανθρώπους καθώς και τις προϋποθέσεις για τη δημιουργία σχέσης μαζί τους. Ο πρώτος αποχωρισμός του παιδιού από το γονέα, κυρίως τη μητέρα, συχνά συνοδεύεται από αγωνία, ένταση, κλάμα, νευρικότητα και άγχος.

Πριν ξεκινήσει το πρόγραμμα του σταθμού καλό είναι ο γονιός να έχει μιλήσει στο παιδί με ευχάριστο και ενθουσιώδη τρόπο για το καινούριο πλαίσιο που θα περνάει το χρόνο του, τις δραστηριότητες που θα μάθει και τα νέα πρόσωπα που θα συναντήσει, δημιουργώντας θετικές προσδοκίες. Μπορεί επίσης να επισκεφτεί ο γονιός μαζί με το παιδί το σχολείο ώστε να σχηματίσει το παιδί μια εικόνα για αυτό το καινούριο μέρος. Η επικοινωνία και συνεργασία με την νηπιαγωγό είναι πολύτιμη.

Η ρουτίνα είναι και εδώ πολύ βοηθητική. Παραδείγματος χάρη, η μητέρα και το παιδί πηγαίνουν στο σχολείο, το παίρνει αγκαλιά, δίνουν ένα φιλί και αποχαιρετούν ο ένας τον άλλο. Εάν το παιδί κλαίει, ο γονιός θα πρέπει να του μιλήσει καθησυχαστικά και να το αποχαιρετίσει δείχνοντας εμπιστοσύνη σε αυτό, ότι μπορεί να τα καταφέρει, αλλά και στις δασκάλες, ότι θα το φροντίσουν. Ακόμα, το παιδί ίσως να θέλει να έχει στην τσάντα του ένα αγαπημένο του αντικείμενο για να νιώθει πιο ήρεμο. Φυσικά, χρειάζεται το παιδί να πάρει επιβράβευση για την προσπάθεια που κάνει.

Ένας παράγοντας ισχυρός κατά τον αποχωρισμό είναι η στάση του γονέα. Είναι ωφέλιμο να παραμείνει ήρεμος. Τα παιδιά με αγχωμένους γονείς είναι πιο επιρρεπή στο άγχος αποχωρισμού. Όταν οι γονείς προετοιμαστούν οι ίδιοι για τον αποχωρισμό με το παιδί τους, όταν συζητήσουν μεταξύ τους ή με κάποιον δικό τους άνθρωπο τα συναισθήματά τους και τους προβληματισμούς τους, όταν αναγνωρίσουν και ελέγξουν το δικό τους άγχος, τότε θα μπορούν να βοηθήσουν και το παιδί στη διαδικασία του αποχωρισμού.Απαραίτητο είναι ο γονιός να ακούει και να σέβεται τα συναισθήματα του παιδιού του. Δεν βοηθάει το «μην το σκέφτεσαι αυτό, δεν είναι τίποτα» αλλά το «πες μου τι σε προβληματίζει, τι σε δυσκολεύει». Είναι βοηθητικό να προσπαθήσει να καταλάβει ο γονιός τι είναι αυτό που αγχώνει το παιδί.

Αυτό που χρειάζεται, είναι να δείξει ο γονιός υπομονή, ενδιαφέρον και κατανόηση στην αγωνία, το άγχος και το φόβο του παιδιού του.

Πηγή: Μαρία Γκούμα-Ψυχολόγος, edidaskaliα

Κοινοποίηστε:
FacebookTwitterGoogle+PinterestFacebook Messenger

Αφήστε το σχόλιο σας

Δείτε περισσότερα:
Πότε ένα παιδί χρειάζεται να πάει στον παιδοψυχολόγο και τι μπορεί να του προσφέρει;
Πότε ένα παιδί χρειάζεται να πάει στον παιδοψυχολόγο και τι μπορεί να του προσφέρει;

Η έννοια του ψυχολόγου-παιδοψυχολόγου είναι αρκετά παρεξηγημένη, ακόμα και στην εποχή μας με τα διογκωμένα προβλήματα...

Close