28η Οκτωβρίου 1940: αφιέρωμα στα πιο γνωστά τραγούδια του πολέμου

28η Οκτωβρίου 1940: αφιέρωμα στα πιο γνωστά τραγούδια του πολέμου

1. Κορόιδο Μουσολίνι

«Με το χαμόγελο στα χείλη,

πάν’ οι φαντάροι μας μπροστά

και γίνανε οι Ιταλοί ρεζίλι,

γιατ’ η καρδιά τους δεν βαστά.

Κορόιδο Μουσολίνι,

κανείς σας δε θα μείνει,

εσύ και η Ιταλία,

η πατρίδα σου η γελοία,

τρέμετε όλοι το χακί.

Δεν έχει διόλου μπέσα

κι όταν θα μπούμε μέσα,

ακόμη και στη Ρώμη

γαλανόλευκη θα υψώσουμε σημαία ελληνική.

Βρέχει και κάτω από την τέντα,

δεν κάνουν βήμα προς τα μπρος

και γράφουν τ’ ανακοινωθέντα,

φταίει ο κακός καιρός.

Κορόιδο Μουσολίνι,

κανείς σας δε θα μείνει,

εσύ και η Ιταλία,

η πατρίδα σου η γελοία,

τρέμετε όλοι το χακί.

Δεν έχει διόλου μπέσα

κι όταν θα μπούμε μέσα,

ακόμη και στη Ρώμη

γαλανόλευκη θα υψώσουμε

σημαία ελληνική».

 

2. Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει

«Των εχθρών τα φουσάτα περάσαν

σαν το Λίβα που καίει τα σπαρτά

με κανόνια τις πόλεις χαλάσαν

μας ανάψαν φωτιές στα χωριά

Μα οι εχθροί μας πια τώρα σκορπίσαν

και ξανάρθε για μας λευτεριά,

για να φτιάξουμε τα όσα γκρεμίσαν

ας κοιτάξουμε τώρα μπροστά

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει

δεν τη σκιάζει φοβέρα καμιά

μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει

και ξανά προς τη δόξα τραβά (τραβά, τραβά)

και ξανά προς τη δόξα τραβά

Νέα δύναμη το έθνος θα πάρει

σαν και πριν να βαδίσουμε εμπρός

κι ο καινούργιος στρατός με καμάρι

θα σταθεί των συνόρων φρουρός

Όλη ορθή μες στον ήλιο προβάλει

και ψηλά το κεφάλι κρατεί

μια πατρίδα πολύ πιο μεγάλη,

μια πατρίδα πολύ πιο τρανή».

 

3. Βάζει ο Ντούτσε

«Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του

και τη σκούφια την ψηλή του,

μ’ όλα τα φτερά,

και μια νύχτα με φεγγάρι

την Ελλάδα πάει να πάρει,

βρε, το φουκαρά!

Ωωωωωωωωωωωωωχ.

Τον τσολιά μας τον λεβέντη

βρίσκει στα βουνά

και ταράζει τον αφέντη

τον μακαρονά.

Αχ, Τσιάνο, θα τρελαθώ Τσιάνο,

με τους τσολιάδες ποιος μου είπε να τα βάνω.

Αααααααααααααχ.

Ξεκινάει την άλλη μέρα,

μα και πάλι ακούει «Αέρα»

από τον τσολιά,

δρόμο παίρνει και δρομάκι

και πηδάει το ποταμάκι,

ξέρει τη δουλειά.

Ωωωωωωωωωωωωωχ.

Τρώει τις σφαίρες σαν χαλάζι

από τον τσολιά,

κι όλο στρατηγούς αλλάζει

για να βρει δουλειά.

Αχ, Τσιάνο, θα τρελαθώ Τσιάνο,

και στείλε γρήγορα τα μαύρα μου να βάνω.

Αααααααααααααχ.

Στέλνει ο νέος Ναπολέων

μεραρχίες πειναλέων

στο βουνό ψηλά,

για να βρουν τον διάβολό τους

κι ο στρατός μας αιχμαλώτους

τσούρμο κουβαλά.

Ωωωωωωωωωωωωωχ.

Και οι Κένταυροι οι καημένοι,

βρε τι τρομερό, νηστικοί, ξελιγωμένοι

πέφτουν στο νερό. Αχ!

Γκράτσι, να μη σε δω Γκράτσι,

γιατί σε κάρβουνα αναμμένα έχω κάτσει.

Αααααααααααααχ.

Τρέχουν σαν τρελοί στους βράχους

κι από μας και τους συμμάχους

τρώνε τη κλωτσιά,

και χωρίς πολλές κουβέντες μπήκαν

Έλληνες λεβέντες μεσ’ τη Κορυτσά.

Ωωωωωωωωωωωωωχ.

Μέσα στ’ Αργυρόκαστρο εμπήκε

το χακί και σημαία κυματίζει τώρα Ελληνική,

Αχ! Τσιάνο, θα σκοτωθώ Τσιάνο,

γιατί σε λίγο και τα Τίρανα τα χάνω.

Και `πάθαν οι καημένοι μεγάλη συμφορά,

κι η Ρώμη περιμένει κι εκείνη τη σειρά.

Αααααααααααααχ».

 

4. Η Πίνδος

«Πάνω κει στης Πίνδου μας τις κορφές

που θαρρείς τ’ αστέρια φυλούνε

κάθε νύχτα χίλιες αγνές μορφές

τα πυκνά σκοτάδια ερευνούν

Της Πατρίδας πάντα πιστοί φρουροί

τον εχθρό να `ρθει καρτερούνε

τον εχθρό που πίστευε πως μπορεί

στην Ελλάδα νικητής να μπει

Η νύχτα φεύγει σβήνουν τ’ αστέρια

τ’ αγρίμια πάνε να κρυφτούν

μα της Ελλάδας μας τα ξεφτέρια

δε θε να παν ν’ αναπαυτούν

Εχθροί μιλιούνια ντροπή αιώνια

τ’ άγια μας σύνορα περνούν

και με ντουφέκια και με κανόνια

σίδερο και φωτιά σκορπούν

Οι γενναίοι μας με τη λόγχη ορμούν

τον εχθρό με λύσσα χτυπούνε

είναι λίγοι, μα τους πολλούς νικούν

κι απ’ τη γη μας πέρα τους πετούν».

 

5. Παιδιά της Ελλάδος

 

«Μεσ’ τους δρόμους τριγυρνάνε

οι μανάδες και κοιτάνε

ν’ αντικρίσουνε,

τα παιδιά τους π’ ορκιστήκαν

στο σταθμό όταν χωριστήκαν

να νικήσουνε.

Μα για `κείνους που `χουν φύγει

και η δόξα τους τυλίγει,

ας χαιρόμαστε,

και ποτέ καμιά ας μη κλάψει,

κάθε πόνο της ας κάψει,

κι ας ευχόμαστε:

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,

που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά,

παιδιά στη γλυκιά Παναγιά

προσευχόμαστε όλες να `ρθετε ξανά.

Λέω σ’ όσες αγαπούνε

και για κάποιον ξενυχτούνε

και στενάζουνε,

πως η πίκρα κι η τρεμούλα

σε μια τίμια Ελληνοπούλα,

δεν ταιριάζουνε.

Ελληνίδες του Ζαλόγγου

και της πόλης και του λόγγου

και Πλακιώτισσες, όσο κι αν πικρά πονούμε

υπερήφανα ας πούμε

σαν Σουλιώτισσες.

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,

που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά,

παιδιά στη γλυκιά Παναγιά

προσευχόμαστε όλες να `ρθετε ξανά.

Με της νίκης τα κλαδιά, σας προσμένουμε παιδιά.»

Κοινοποίηστε:
FacebookTwitterGoogle+PinterestFacebook Messenger

Αφήστε το σχόλιο σας

Δείτε περισσότερα:
Τα κυριότερα συμπτώματα του παιδικού καρκίνου που μοιάζουν αρχικά "αθώα".
Τα κυριότερα συμπτώματα του παιδικού καρκίνου που μοιάζουν αρχικά «αθώα».

Με τον όρο «παιδικός καρκίνος» εννοούμε τον καρκίνο που εκδηλώνεται σε άτομα με ηλικία κάτω των...

Close